وقتی پول يعنی فلسفه ی وجوديت آن وقت ديگر نه تو با دنیا کاری داری نه دنیا با تو . بزرگترین غم ات  غصه ی قاروقور شکم ات است. موفقیت برایت یعنی قبولی در کنکور و معروفیت یعنی يک عکس و امضا با مهران مديری يا محمدرضا گلزار.

چه اهميت دارد که فلانی چه می گويد و بهمانی چه می نويسد وقتی اخبارت می شود نشريه ی زرد: شادمهر فرار کرد، هديه شوهر کرد...

وقتی تفريح يعنی ديدن فيلم هندی و شخصيت یعنی گوشی موبايل، آرم رو کتانی يا مارک شلوار ديگر چه فرقی می کند که سرت را شيره می مالند يا کلاه می گذارند.

وقتی نماينده يعنی فعله ی اجرايی و محبوبيت يعنی کت و شلوار مشکی با عينک دودی، انتخاب يعنی پسرخاله ی بابا يا پول بيشتر برای آرا ديگر مهم نيست که سهم تو و بقيه از قانونی که وضع می شود چقدر است.

مگر اصلا تو جز غر زدن به اوضاعی که از چند و چون آن هم خبر نداری، کار ديگری داری؟ تو که نه با دنيا کاری داری نه دنيا با تو.